สั้นเกิน แต่นานพอ

posted on 11 Mar 2014 22:40 by clairclairr
ฉันไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ ที่นอนร้องไห้อยู่ตรงนี้
นานพอที่จะทำให้รู้สึกชินกับรอยเปียกบนแก้ม  
นานพอที่จะทำให้หยาดน้ำตาเริ่มแห้งเหือด 
แต่นานพอที่จะทำให้มันระเหยเป็นไอไปถึงเธอได้ไหมนะ  
 
เท่าที่ฉันรู้ในตอนนี้ 
มันสั้นเกินกว่าจะทำให้ชินกับความเจ็บปวด  
สั้นเกินกว่าที่ฉันจะทำใจได้ 
สั้นเกินกว่าที่ฉันจะลืมเธอได้แม้เพียงเศษเสี้ยวนาที 
 
แต่มันนานพอที่เขาจะบอกให้ฉันหยุดร้องไห้ได้แล้ว
นานพอที่ฉันได้พร่ำเพ้ออ้อนวอนสรวงสวรรค์เพื่อแลกน้ำตาเหล่านี้กับการได้พบเธอเพียงสักครั้ง
นานพอที่ฉันจะรับรู้ถึงความเงียบเป็นดั่งถ้อยคำปฏิเสธ 
 
..
.
ฉันไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ ที่นอนร้องไห้อยู่ตรงนี้
ภาวนาให้มันนานพอที่ฉันจะกลับมาสู่โลกแห่งความจริงแล้วยอมรับมันเสียที
และภาวนาให้ความทรมานนี้สั้นลงเพื่อที่ฉันจะกลับมายิ้มได้อีกครั้ง

12 พ.ย. 2554

Comment

Comment:

Tweet

#1 By zuzsaduey on 2014-03-13 06:39